جایگاه و نقش مسوولیت اجتماعی در توسعه صنعت نفت ایران

photo_2016-11-17_14-55-36
مسوولیت اجتماعی و توسعه
در قرن گذشته و به تدریج برای بسیاری از دغدغه مندان مشخص شد که جنبه های «اجتماعی» و «انسانی» در پارادایم سنتی توسعه نادیده گرفته شده است.
توسعه اقتصادی که با وعده از بین بردن فقر و افزایش رفاه جوامع در مسیر خود جلو می رفت، به گواهی آمارها نه تنها نتوانسته بود بر فقر غلبه کند، بلکه بسیاری از طبقات اجتماعی و ملل را گرفتار دام فقر نهادی و ساختاریافته کرده است.
طبق گزارش آکسفام در سال ۲۰۱۳، هشتاد و پنج نفر اول فهرست ثروتمندان دنیا، به اندازه کل دارایی ۳٫۵ میلیارد نفر از مردم فعلی کره زمین، دارایی دارند.
این که نگاه مادی گرایانه و مبتنی بر اندیشه صرفا اقتصادی، چه رابطه علی و معلولی با این پیامدهای ناگوار اجتماعی و محیط زیستی دارد، به جای خود قابل بررسی و کنکاش بیشتر است. اما به هر حال ظهور این پیامدهای منفی، سبب شد که به تدریج در دهه های پایانی قرن بیستم توجهات به «پشت صحنه» رشد اقتصادی، بیشتر جلب شود و به تلاش هایی برای ایجاد آگاهی و شاید اصلاح جهت این قطار مدرنیته منجر شود. نتیجه آن شد که سازمان های مهم بین المللی و مراکز آکادمیک، نگاه جدیدی به توسعه را در دستور کار قرار دادند که پیدایش عبارت نام آشنای «توسعه پایدار» یکی از نتایج این تحولات و تلاش ها بود.
تعریف دقیق توسعه پایدار و مولفه های آن، در تمام دنیا و فرهنگ ها دارای شکلی یکسان نیست. اگرچه می توان گفت که بیش از هشتاد درصد موضوعات، فارغ از شاخصه های ملی نظیر فرهنگ، مذهب، ساختار اقتصاد کلان، سیستم سیاست گذاری و … قابل پیگیری در تمامی ملت هاست و حتی در برخی جنبه ها نظیر محیط زیست، تقریبا اجماعی کامل بر روی شاخصه ها در میان نظریه پردازان وجود دارد؛ اما به ویژه در جنبه اجتماعی و فرهنگی، تفاوت های بعضا مهمی در دیدگاه ها و نظریات وجود دارد که لازم است و چنان چه قرار باشد در مورد کشور عزیزمان، ایران، به آن بپردازیم، می بایست مورد توجه برنامه ریزان و اهل پژوهش و تحقیق قرار گیرد. این تفاوت به ویژه به آن جا مربوط می شود که باورها و پیش فرض های ذهنی نظریه پردازان از «زندگی مطلوب، با کیفیت و انسانی چه خواهد بود.
بشر نیازمند بیدار شدن از غفلت بلندمدتی است که گرفتار آن شده و باید یاد بگیرد که در مورد پیامدهای رفتارها و تصمیمات خود، مسوولانه عمل کند. این مسوولانه عمل نکردن، جدا از مذموم بودن اخلاقی، در بلندمدت به زیان خود او و فرزندانش نیز تمام خواهد شد. 
نهادینه شدن موضوع مسوولیت پذیری اجتماعی که به مقدار زیادی با اخلاق گره خورده، بایستی در دستور کار تمامی سیستم ها قرار گیرد و پارادایم رایج و چیره در مدارس، محیط های کسب و کار، یعنی توجه به منافع شخصی و کوتاه مدت را به پاردایم جدیدی تغییر دهد؛ توجه به منافع جمعی و بلند مدت.


%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئوفروش ویلا و اجاره ویلاسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلا